- «Η μυοκτονία πρέπει να ξεκινήσει άμεσα από την περιοχή του Λίβα»
Ο κ. Νίκος Ποταμίτης, μιλά για την έξαρση της λεπτοσπείρωσης στη Ζάκυνθο επισημαίνοντας την κακή διαχείριση των αστικών απορριμμάτων, η οποία λειτουργεί ως πηγή τροφής για τρωκτικά. Επισημαίνει την αποτυχία λειτουργίας εργοστασίου επεξεργασίας στον Λίβα και την επικίνδυνη συσσώρευση ανεπεξέργαστων δεμάτων σκουπιδιών.
-
- Τα ανεπεξέργαστα σκουπίδια αποτελούν πόλο έλξης και πηγή τροφής για τα ποντίκια.
-
- Η έλλειψη διαλογής των απορριμμάτων στην πηγή επιδεινώνει το πρόβλημα.
-
- Το εργοστάσιο διαχείρισης στον Λίβα δεν λειτούργησε ποτέ όπως προβλεπόταν.
-
- Χιλιάδες δέματα σκουπιδιών παραμένουν εκτεθειμένα χωρίς την απαραίτητη επεξεργασία.
-
- Υπάρχει έντονη υποψία για μεγάλη συγκέντρωση αρουραίων και γλάρων στον χώρο εναπόθεσης.
-
- Η μυοκτονία πρέπει να ξεκινήσει άμεσα από την περιοχή του Λίβα.
Σήμα SOS για το Νοσοκομείο Ζακύνθου
Η Παιδιατρική κλινική και άλλα κρίσιμα τμήματα του Νοσοκομείου Ζακύνθου βρίσκονται σε κατάσταση κατάρρευσης λόγω έλλειψης προσωπικού και εξαντλητικών εφημεριών. Ο κ.Ποταμίτης, προειδοποιεί για επικείμενο κίνδυνο κατά την τουριστική περίοδο, παραλληλίζοντας την κατάσταση με την τραγωδία των Τεμπών. Προτείνεται η παροχή οικονομικών και επιστημονικών κινήτρων ως η μόνη βιώσιμη λύση για την προσέλκυση νέων γιατρών.
-
Κλείσιμο της Παιδιατρικής Κλινικής
-
Οι γιατροί εξαναγκάζονται σε συνεχείς εφημερίες 45-50 ημερών, παραβιάζοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
-
Σημαντικές ελλείψεις καταγράφονται επίσης στην Παθολογική, την Πνευμονολογική και τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού.
-
Οι μισθοί των Ελλήνων γιατρών παραμένουν καθηλωμένοι σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
-
Απαιτείται άμεση προκήρυξη πολλαπλών θέσεων ανά κλινική για να διασφαλιστεί η ασφαλής λειτουργία.
-
Υπάρχει σοβαρή ανησυχία αν δεν ενισχυθεί το νοσοκομείο πριν την έναρξη της τουριστικής σεζόν.
-
Η πολιτεία καλείται να επενδύσει στην υγεία ένα μικρό μέρος των κονδυλίων που διατίθενται για εξοπλισμούς.
Ο Νίκος Ποταμίτης ,Πρ. Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Γ ΝΖ, ΕΚΤΕΝΩΣ:
- «Κοιτάξτε, πρόκειται για το χρονικό ενός προαναγγελθέντος μεγάλου κακού, για να μην πω στον αέρα τη λέξη «χαντάκωμα». Εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια, τουλάχιστον από την εποχή που στα πράγματα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε περιέλθει η παιδιατρική κλινική σε πολύ μεγάλη δυσμένεια, μέχρι που αναγκάστηκαν να την κλείσουν για να διασφαλίσουν τη λειτουργία της και ξανάνοιξε με μόνο έναν γιατρό»
- «Κοιτάξτε, μια κλινική σαν αυτή της Παιδιατρικής στο Νοσοκομείο Ζακύνθου, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του ντόπιου αλλά και του ξένου πληθυσμού, στον οργανισμό προβλέπεται να έχει 4 γιατρούς. Προβλέπεται μάλιστα να έχει και τουλάχιστον δύο ειδικευόμενους γιατρούς. Δηλαδή έξι. Λοιπόν, κοιτάξτε, λειτουργούσε με δύο γιατρούς από τότε που έγινε το συμβάν με το παιδί και απομακρύνθηκε η γιατρός για να διερευνηθεί η υπόθεση. Δυστυχώς απομακρύνθηκε από το νοσοκομείο –δεν μπορώ να πω κάτι άλλο– γιατί πιθανά να υπήρχε άλλος τρόπος, χωρίς απομάκρυνση της γιατρού, να συνεχίσει να εργάζεται και με άλλον τρόπο να διερευνηθεί η υπόθεση, ώστε παράλληλα να μη λείψει από το νοσοκομείο. Ήταν τόσο αναγκαία η παρουσία, όχι αυτής προσωπικά, αλλά του δεύτερου παιδιάτρου. Αλλά έγινε αυτό και έμεινε μόνο ένας γιατρός στο νοσοκομείο.
Ξέρετε, ο γιατρός που έμεινε στην Παιδιατρική στο Νοσοκομείο Ζακύνθου εφημέρευε συνεχώς, με μια διάμεση μικρή παύση δύο ημερών, για 45 με 50 μέρες. Το ακούτε το νούμερο; 45 με 50 μέρες. Το λέω πάρα πολύ καθαρά και πάρα πολύ δυνατά, όσον αφορά και το συγκριτικό πλαίσιο και τα συμπεράσματα. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία λέει ότι δεν μπορεί ένας γιατρός να εφημερεύει πάνω από 16 ώρες. Το 24ωρο το ανέχεται για χώρες του «τρίτου κόσμου» εντός της Ευρώπης, όπως είναι η Ελλάδα –σε εισαγωγικά πάντα... Πληρώναμε πολλά πρόστιμα. Γιατί; Γιατί εφημέρευαν πάνω από 58 ώρες τη βδομάδα, πέρα από το όριο, και βεβαίως ζητούσαν παράνομα τη συγκατάθεση του γιατρού.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, καμία συγκατάθεση δεν ζητήθηκε. Οι γιατροί περίπου εντέλλονταν, ή εντέλλονταν κανονικά, να εφημερεύουν ακόμα και αν δεν ήταν υποχρεωμένοι να μένουν μέσα. Γιατί έπρεπε να πάνε σπίτι να ξεκουραστούν λίγο, να πλυθούν, να αλλάξουν περιβάλλον, αλλά έπρεπε να είναι 24 ώρες την ημέρα στο τηλέφωνο κάποιες μέρες, και τις περισσότερες να είναι μέσα στο νοσοκομείο 24 ώρες, για 45 ολόκληρες και συνεχείς, αδιάλειπτες μέρες. Όμως δεν γίνεται να δουλεύει μια κλινική έτσι και να μην υπάρχει άλλος γιατρός σε ετοιμότητα. Δηλαδή, αν πάθει κάτι ο πρώτος, αν έχει ένα μικρό ή μεγάλο τροχαίο, αν πάθει ένα καρδιακό ή οποιοδήποτε επεισόδιο, αγγειακό ή οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς … αν δεν υπάρχει γιατρός έτοιμος, δυνατότητα να αντικατασταθεί, από κανέναν.
Όταν μια κλινική δεν δουλεύει, γίνεται ό,τι και στις περιπτώσεις όπου απαιτείται νευροχειρουργός. Ενώ θα μπορούσε να προβλέπεται στον οργανισμό να έχουμε νευροχειρουργική κλινική, δεν έχουμε. Τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις; Διακομίζουμε στην Πάτρα. Δηλαδή, επί της ουσίας, η απάντηση είναι μία: Δεν υπάρχει παιδίατρος σε εφημερία. Και βέβαια συμβαίνει ακριβώς ό,τι λέμε όταν δεν υπάρχει οφθαλμίατρος, οδοντίατρος ή δερματολόγος σε εφημερία...
Να σας πω κάτι; Εδώ και περίπου έξι μήνες, αν όχι παραπάνω, δεν έχουμε ΩΡΛ στο νοσοκομείο. Από ασφυξία μπορεί να συμβεί κάτι πολύ κακό κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων. Ο ΩΡΛ χρειάζεται, γιατί διαχειρίζεται την ανώτερη αναπνευστική οδό, η οποία είτε για χειρουργικό είτε για παθολογικό λόγο μπορεί να φράξει. Το νοσοκομείο μας, λοιπόν, δεν έχει ΩΡΛ μόνιμα, ενώ προβλέπεται να έχει δύο. Παλαιότερα προβλεπόταν, τώρα έχουν καταργήσει και μια θέση οφθαλμιάτρου. Και βέβαια δεν έχει άλλες ειδικότητες, γαστρεντερολόγο ας πούμε, ενώ νευρολόγο έχει μόνο έναν»
- «Κοιτάξτε, δεν πάει έτσι, δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ιστορία. Κλινικές νευραλγικής σημασίας, όπως η Παθολογική ή η Πνευμονολογική –που έχει κλείσει ως κλινική και λειτουργεί μόνο με έναν γιατρό με παράταση συνταξιοδότησης. Μόνο ένας γιατρός, ενώ προβλέπεται να είναι τρεις. Η Παιδιατρική προβλέπεται να έχει, όπως σας είπα, τέσσερις συν δύο ειδικευόμενους, σύνολο έξι, και έχει μόνο έναν τώρα. Η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού προβλέπεται να έχει τρεις γιατρούς με βάση τον αριθμό των νεφροπαθών, και έχει μόνο έναν, συν έναν που έρχεται κάποιες μέρες από την Πάτρα. Δεν μπορεί ολόκληρος ο παθολογικός τομέας να είναι σε αυτή τη συνθήκη»
- «Ακούστε, ο κύριος βουλευτής έρχεται συχνά στο νοσοκομείο. Εμείς βγάζουμε συχνές ανακοινώσεις, πάνω από 10 το χρόνο. Τα τελευταία μάλιστα 4 χρόνια έχουμε κάνει πάνω από 27-29 ανακοινώσεις τέτοιου τύπου. Διαβάζονται, συζητιούνται στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στα sites. Δεν έχουμε κάτι παραπάνω να πούμε. Την τελευταία φορά μάλιστα, αν με ρωτάτε, είμαστε δέσμιοι της κυβέρνησης ως νοσοκομειακοί γιατροί. Ζητήσαμε αύξηση χίλια ευρώ το μήνα στο μισθό και η κυβέρνηση δεν την έδινε. Στο τέλος έδωσε χίλια ευρώ το χρόνο. Προσέξτε τι λέω. Ο βουλευτής έλεγε στους διαδρόμους ότι το αίτημα ικανοποιήθηκε, αλλά δεν είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι αυτό αποτελεί ικανοποίηση αιτήματος.
Δεν γίνεται έτσι. 4 ευρώ την ώρα παίρνει ο εφημερεύων Α' και 3 ευρώ την ώρα ο εφημερεύων Β'. Την ώρα! Ενώ στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι πάνω από 12 ευρώ. Στη Γερμανία 22, στη Σουηδία 33. Ακούτε τα νούμερα; Είμαστε 30% κάτω από τον τελευταίο της Ευρώπης. Οι γιατροί μας δεν θέλουν να ξέρουν ότι υπάρχει νοσοκομείο. Πηγαίνουν μόνο στον ιδιωτικό τομέα ή φεύγουν για το εξωτερικό. Τους περιμένει οικονομικός εξευτελισμός με 3,5 ευρώ την ώρα κατά μέσο όρο και εργασιακός εξευτελισμός με υπερεργασία 60, 70 και 80 ωρών τη βδομάδα»
- «Λένε ότι έχουν γίνει προσπάθειες να φέρουν γιατρό εκτάκτως από άλλα νοσοκομεία της περιφέρειας. Δεν έχουν αποδώσει όμως. Αν κάποιος έχει ευθύνη, ας το ψάξουμε. Άνθρωποι που έχουν την εξουσία οφείλουν να ασκήσουν αυτή την ευθύνη. Γιατί δεν απέδωσε η προσπάθεια του διοικητή επί 1,5 μήνα να φέρει επικουρικό γιατρό; Και τώρα, κοιτάξτε, χθες έπρεπε να έχει έρθει»
- «Εμείς λοιπόν προτείνουμε δύο πράγματα, όπως αναφέρουμε και στην ανακοίνωση που σας στείλαμε: Πρώτον, να έρθουν αύριο το πρωί, στις 7 η ώρα, δύο νοσοκομειακοί γιατροί από άλλο νοσοκομείο της Δυτικής Ελλάδος, οι οποίοι να ξανανοίξουν την κλινική, γιατί η μοναδική γιατρός είναι σε αναρρωτική άδεια και προφανώς δεν μπορεί να εργαστεί για τις επόμενες μέρες. Να ενισχύσουν και να υποστηρίξουν αυτόν τον, εντός εισαγωγικών, «χώρο» –αν και δεν είναι απλώς ένας χώρος, καθώς αφορά τους μικρούς μας ασθενείς– και από εκεί και πέρα, μεθαύριο το πρωί, να προκηρυχθούν με επείγουσες και ταχύρρυθμες διαδικασίες δύο θέσεις παιδιάτρων με ειδικά κίνητρα. Αυτό το «χιλιάρικο» που ζητούσε ο Ιατρικός Σύλλογος, για παράδειγμα, για όλους τους γιατρούς της επικράτειας –που είναι 6.500, ενώ θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 18.000 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας– να το δώσουν εδώ στη Ζάκυνθο και σε όλες τις παραμεθόριες ζώνες τύπου Α. Να θεσπίσουν, βεβαίως, φορολογικές ελαφρύνσεις και να εφαρμόσουν ειδικά επιστημονικά κίνητρα, ώστε οι γιατροί, αφού έρθουν και υπηρετήσουν τουλάχιστον τρία χρόνια, να μπορούν να μετακινηθούν, αφού βέβαια καταστεί εφικτό να αντικατασταθούν από τους επόμενους. Αυτή είναι η λύση»
- «Το να λέμε λόγια, ότι θα τους φέρει κάποιος «από το αυτί», δεν οδηγεί πουθενά; ακόμη και στρατιωτικοί να ήταν, δεν θα έρχονταν. Ας έρθουν καταρχήν γιατροί να δουλέψει η Παιδιατρική, να καλύψει τους μικρούς ασθενείς, είναι μείζονος σημασίας. Στη συνέχεια, πρέπει να δούμε το θέμα της προκήρυξης δύο ή τριών θέσεων μαζί στην Καρδιολογική κλινική, στην Πνευμονολογική, στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού και στο Ακτινολογικό, ώστε να είναι πλήρως στελεχωμένα. Διότι, αν έρθει ο τουρισμός που προβλέπεται, θα θρηνήσουμε θύματα στο νοσοκομείο και στην κοινωνία μας.
Ας εισακουστούμε επιτέλους. Όπως δεν εισακούστηκαν οι μηχανοδηγοί και οι μηχανικοί ελέγχου των τρένων όταν προειδοποιούσαν για ατύχημα, με αποτέλεσμα το φρικτό δυστύχημα των Τεμπών, ας εισακουστούμε τώρα εμείς: δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση στο νοσοκομείο μας. Χωρίς γιατρούς θα έχουμε σοβαρά προβλήματα. Για να φέρουμε όμως γιατρούς –και μάλιστα δύο, καθώς ένας μόνος του δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε τόσες εφημερίες τον μήνα– πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί. Πρέπει να πάρουν την απόφαση να διαθέσουν έστω το ένα εκατοστό από όσα δίνουν για εξοπλιστικά προγράμματα, που ξεπερνούν τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Αν δώσουν αυτό το ποσοστό για την ενίσχυση των γιατρών, θα διπλασιάσουμε τη λειτουργική ικανότητα του νοσοκομείου μας. Δεν γίνεται διαφορετικά.
Αν έρθει ο τουρισμός που προβλέπεται, θα θρηνήσουμε θύματα στο νοσοκομείο και στην κοινωνία μας. Δεν πρόκειται για απλή πρόβλεψη, αλλά για προειδοποίηση και προσπάθεια να αποτραπεί το κακό. Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν είναι κινδυνολογία »
