· «Δεν ξέρω… εδώ στην Ελλάδα να μιλάμε για κρέας Γαλλίας;»
· «Δυστυχώς ο χρόνος έρχεται, φεύγει, και δεν έχουν γίνει πράγματα, όπως το Σφαγείο, το Λιμάνι ,το Ναυάγιο , το θέμα της Χωροθέτησης … Απλώς τα αφήνουν να χρονίζουν …»
· «Βλέπουμε την ίδια κατάσταση, τα ίδια πρόσωπα να ανακυκλώνονται με την ίδια ρητορική, με τις ίδιες πρακτικές. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να περνάνε ωραία και να πηγαίνουν στις παρελάσεις. Όμως το πρόβλημα μένει και είναι πολύ μεγάλο»
· «Τώρα μπαίνουμε στα μέσα του “2026”με εκκίνηση της τουριστικής σεζόν του “2026”, θα κλείσει και το “2026” και θα μιλάμε για τα ίδια θέματα, τα ίδια εδώ και 20 χρόνια»
· «Να σας πω ένα θέμα: θα υπάρχει συνεργείο στη Ζάκυνθο; Γιατί δεν υπάρχει χώρος που να υπάρχουν τα συνεργεία. Δεν θα υπάρχει και συνεργείο. Για να μην χαλάσουν το χατίρι ο ένας του άλλου, δεν προσδιορίζουν πού θα υπάρξει βιομηχανική ζώνη»
Ο Νίκος Τσουκαλάς [Πρόεδρος ΕΛΦΕΕ Ζακύνθου] μιλά ΕΚΤΕΝΩΣ, στο IonianRadio.gr και στον Δημήτρη Τετράδη
Ο κ. Νίκος Τσουκαλάς, Πρόεδρος ΕΛΦΕΕ Ζακύνθου, περιγράφει μια ζοφερή οικονομική πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων, ακυρώσεις στον τουρισμό και υψηλό κόστος μεταφοράς λόγω γεωπολιτικών αναταράξεων. Παράλληλα, καταγγέλλει τη διαχρονική αποτυχία πάταξης της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων και την έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την αγροτική παραγωγή και τις υποδομές στη Ζάκυνθο.
· Η αύξηση του κόστους μεταφορών και καυσίμων επηρεάζει άμεσα τις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων και τον τουρισμό.
· Υπάρχει διαχρονική αδυναμία ελέγχου των μεσαζόντων, με αποτέλεσμα οι τιμές να εκτοξεύονται μέχρι να φτάσουν στο ράφι.
· Η Ελλάδα έχει χάσει την αγροτική της παραγωγή και εξαρτάται πλέον από εισαγωγές κρέατος και τροφίμων ακόμα και από τη Λατινική Αμερική.
Στη Ζάκυνθο παρατηρείται πλήρης έλλειψη χωροθέτησης για βιομηχανικές ζώνες, σφαγεία και αδειοδοτημένα συνεργεία.
· Αδράνεια και εστίαση σε πολιτικά οφέλη, “σταυροδοσία” και η “σταυροείσπραξη”, αντί για την επίλυση χρόνιων προβλημάτων με το Ναυάγιο να αποτελεί παράδειγμα της γενικότερης στασιμότητας.
· Η επανάληψη των ίδιων προβλημάτων επί δεκαετίες οδηγεί σε οικονομικό τέλμα και κοινωνική απογοήτευση.
Ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ, ΕΚΤΕΝΩΣ, ΣΤΟ IONIAN RADIO.GR:
· «Αυτή τη στιγμή βιώνουμε μια αύξηση καταναλωτικών προϊόντων, αύξηση της τιμής της βενζίνης, μια αβεβαιότητα και από ότι διαβάζουμε και από ότι ακούμε και από ότι βλέπουμε στην καθημερινότητα και στην επαφή με τους ανθρώπους του τουρισμού, έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση και πλέον έχουμε τις πρώτες ακυρώσεις κρατήσεων.
Αυτή είναι μια ζοφερή κατάσταση η οποία ήταν αναμενόμενη. Αυτός ο πόλεμος θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και στις εισαγωγές όλων των προϊόντων Αυτό μας λέει ότι έχουμε τεράστιο θέμα στο κόστος μεταφοράς.»
· «Από την άλλη μεριά, η τιμή του πετρελαίου έφυγε από τα 60, έχει πάει τώρα στα 110-112 δολάρια …Διαβεβαιώσεις ακούμε, διαβάζουμε, εξελίξεις δεν βλέπουμε»
· «Αυτή τη στιγμή η ελληνική αγορά, από το 1940 και μετά, από τους μαυραγορίτες και εδώ, έχουμε διαχρονικό πρόβλημα. Όλες οι κυβερνήσεις από συστάσεως του ελληνικού κράτους, όλοι οι πολιτικοί προεκλογικά αναγγέλλουν ότι θα πατάξουν τους μεσάζοντες. Κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα.
Αυτό δεν είναι μια ανακάλυψη. Η δεύτερη παράμετρος έχει να κάνει ότι η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει χάσει την αγροτική της παραγωγή, έχει χάσει πολλούς παραγωγικούς τομείς, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κράμα εισαγωγών που επηρεάζονται αυτή τη στιγμή, γιατί τα περισσότερα προϊόντα που θα καταναλώνονται, εισάγονται. Ο αγροτικός κόσμος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει .
Όταν ένα προϊόν περνάει από δύο ή τρία ή τέσσερα χέρια μέχρι να φτάσει στο ράφι ενός σούπερ μάρκετ, εκεί παίρνει τέσσερις διαφορετικές ανατιμήσεις. Δεν έχει τολμήσει κανένας να ακουμπήσει αυτό το κομμάτι. Είναι κάτι που το λέμε, το ακούμε, όλοι το γράφουμε»
· «Βλέπουμε την ίδια κατάσταση, τα ίδια πρόσωπα να ανακυκλώνονται με την ίδια ρητορική, με τις ίδιες πρακτικές. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να περνάνε ωραία και να πηγαίνουν στις παρελάσεις. Όμως το πρόβλημα μένει και είναι πολύ μεγάλο.
Ασχολείται ο καθένας με τον μικρόκοσμό του. Και στη Ζάκυνθο περνάνε τόσα χρόνια, δεν έχει τεθεί ζήτημα αγροτικής παραγωγής, δεν υπάρχει επάρκεια, δεν υπάρχει τίποτα.
Δεν υπάρχουν ζώνες. Να σας πω ένα θέμα: θα υπάρχει συνεργείο στη Ζάκυνθο; Γιατί δεν υπάρχει χώρος που να υπάρχουν τα συνεργεία. Δεν θα υπάρχει και συνεργείο. Για να μην χαλάσουν το χατίρι ο ένας του άλλου, δεν προσδιορίζουν πού θα υπάρξει βιομηχανική ζώνη.
Για να δούμε ποια είναι τα αδειοδοτημένα. Και από ότι ξέρω, οι δημόσιες υπηρεσίες θα κάνουν εφαρμογή ευρωπαϊκών διατάξεων που λένε ότι αν δεν είναι αδειοδοτημένο το συνεργείο, δεν μπορείς να πας να επισκευάσεις και να πάρεις ορθή πιστοποίηση. Αυτό είναι.
Αυτά λοιπόν είναι τα προβλήματα που έρχονται μέρα με τη μέρα και αρχίζουν και μας εγκλωβίζουν. Όπως έγινε με το Επιμελητήριο, όπως έγινε με το Νοσοκομείο και τα λοιπά. Απλώς ζούμε σε μια κατάσταση που δεν θέλουμε να πάνε τα πράγματα μπροστά, να μην μιλούμε για τίποτα.
Δυστυχώς ο χρόνος έρχεται, φεύγει και δεν έχουν γίνει πράγματα, παραδείγματος χάρη το σφαγείο, το λιμάνι. Δυστυχώς, όλοι έχουν αποτραβηχτεί, δεν ενδιαφέρονται…
Όμως έτσι τους αφήνεις ελεύθερους, τους αφήνεις να κάνουν αυτά που νομίζουν»
· «Αυτή τη στιγμή μειώθηκε ο πληθυσμός στα ζώα, στα βοοειδή σε όλη την Ευρώπη. Στην Ελλάδα τείνει να εξαφανιστεί, με αποτέλεσμα να περιμένουμε να έρθει από τη Λατινική Αμερική.
Δηλαδή συμβαίνουν πράγματα και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εκπροσώπηση, δεν υπάρχει συζήτηση, δεν υπάρχει καταγραφή, δεν υπάρχει πρόθεση. Δεν ξέρω… εδώ στην Ελλάδα να μιλάμε για κρέας Γαλλίας, Γερμανίας – όχι, η Γερμανία έχει πλέον και εκεί θέμα»
· «Και εδώ στη Ζάκυνθο, κανένας δεν ακουμπάει κανένα θέμα, δεν ακουμπάει το θέμα της χωροθέτησης… Πού θα γίνουν; Δεν υπάρχει ένα σφαγείο… δεν είχε ποτέ κανένας το όραμα να κάτσει να συζητήσει επί των προβλημάτων.
Απλώς όλοι τα αφήνουν και χρονίζουν και πηγαίνουν από τον έναν στον άλλο. Και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο, με τα ίδια προβλήματα, κάθε φορά να λέμε τα ίδια και μιλάμε για την ακρίβεια. Μα η ακρίβεια δημιουργείται πώς; Όταν παρατάνε τη γεωργική δουλειά και στρέφονται να γίνουν μεσάζοντες.
Άρα λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου τώρα και αυτή τη στιγμή είναι μειωμένη η παραγωγή, μειωμένα τα τρόφιμα και σε μια περίοδο κρίσης έρχεται η καταστροφή, δυστυχώς. Είναι νομοτελειακό, δεν αλλάζει, δεν λέω κάτι καινούργιο, δηλαδή δεν ανακαλύψαμε την Αμερική τώρα.
Το νομοτελειακό ακολουθεί από το ένα βήμα στο άλλο. Δηλαδή είναι θέματα τα οποία δεν θέλουμε να τα καταλάβουμε.
Δεν θέλουμε να πάμε ένα μέτρο προς τα εμπρός. Κάποιοι δεν ήθελαν να κάνουν χρήση ήδη υπαρχουσών μελετών, έκαναν τα δικά τους και τελμάτωσαν για δεύτερη φορά. Τελμάτωσαν τότε που το Υπουργείο τους παρακάλαγε να φτιάξουν έναν διαχειριστικό φορέα να διαχειριστεί το Ναυάγιο.
Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή μια οργανωμένη ομάδα, ανθρώπων που να φέρουν την ευθύνη. Στις προτεραιότητες τους είναι η “σταυροδοσία” και η “σταυροείσπραξη” και δυστυχώς είμαστε στο ίδιο σημείο.
Τώρα μπαίνουμε στα μέσα του 2026 με εκκίνηση της τουριστικής σεζόν του 2026 , θα κλείσει και το 2026 και θα μιλάμε για τα ίδια θέματα, τα ίδια εδώ και 20 χρόνια»
